Varianten(Alle gegevens zijn excl. btw en excl verzendkosten)
Fabrikantnr.
Piko N 40663 N IC coupérijtuig 2e klas BM 235 van de DB
2797466
Dit product
40663
Piko N 40660 N IC coupérijtuig 1e klas Avmz 111 van de DB
2797463
40660
Piko N 40661 N IC salonrijtuig 1e klas Apmz 121 van de DB
2797464
40661
Piko N 40662 N IC restauratierijtuig ARmz 218 van de DB
2797465
40662
Piko N 40664 N IC salonrijtuig 2e klas Bpmz 291 van de DB
2797467
40664
Piko N 40665 N IC salonrijtuig 2e klas Bpmz 291 van de DB
2797468
40665
Documenten en downloads
Gebruiksaanwijzingen en veiligheidsinformatie
Gebruiksaanwijzingen en veiligheidsinformatie 2797466 Piko N 40663 N IC coupérijtuig 2e klas BM 235 van de DB
Omschrijving
De IC-wagens van de DB als complete nieuwe constructie van PIKO op schaal 1:160. Het baanbrekende concept van de IC „79” werd aan het begin van de zomerdienstregeling in 1979 door de Bundesbahn met de bekende leuze „elk uur, elke klasse” geïntroduceerd. Deze nieuwe weg werd nodig, omdat de puur eersteklas intercitys op dit moment door de aanhoudende passagierszwoer nauwelijks nog economisch te gebruiken waren. Met de invoering van de tweede wagenklasse werd tegelijkertijd de kloksnelheid verhoogd tot een uurritme. De beoogde kortere reistijden werden bereikt door de uitbreiding van veel routes en de verhoging van de maximale snelheden. Deze versnelde treinen hebben tot een verdere tijdbesparing geen bagage- en postwagens meer en waren in blokken 1 voor een snelle overstap in de spoorwegstations van het knooppunt. Klasse, restauratierijtuig en 2e Klasse onderverdeeld. Na het succes van het concept werd in 1985 het IC-netwerk van vier naar vijf lijnen uitgebreid. Tot op heden vormt de IC een belangrijke ruggegraatlijn in het langeafstandsverkeer van de spoorwegen.
De teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.
Omschrijving
De IC-wagens van de DB als complete nieuwe constructie van PIKO op schaal 1:160. Het baanbrekende concept van de IC „79” werd aan het begin van de zomerdienstregeling in 1979 door de Bundesbahn met de bekende leuze „elk uur, elke klasse” geïntroduceerd. Deze nieuwe weg werd nodig, omdat de puur eersteklas intercitys op dit moment door de aanhoudende passagierszwoer nauwelijks nog economisch te gebruiken waren. Met de invoering van de tweede wagenklasse werd tegelijkertijd de kloksnelheid verhoogd tot een uurritme. De beoogde kortere reistijden werden bereikt door de uitbreiding van veel routes en de verhoging van de maximale snelheden. Deze versnelde treinen hebben tot een verdere tijdbesparing geen bagage- en postwagens meer en waren in blokken 1 voor een snelle overstap in de spoorwegstations van het knooppunt. Klasse, restauratierijtuig en 2e Klasse onderverdeeld. Na het succes van het concept werd in 1985 het IC-netwerk van vier naar vijf lijnen uitgebreid. Tot op heden vormt de IC een belangrijke ruggegraatlijn in het langeafstandsverkeer van de spoorwegen.
De teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.