JavaScript is niet actief in uw browser. Hierdoor mist u handige zaken, zoals onze uitgebreide zoekfunctie en reviews.
{{#unless user.loggedIn}} {{#xif " digitalData.page.category.pageType !== 'checkout_confirmation' " }}
{{/xif}} {{/unless}}

Metaaldetectors: hoe werken ze en welke soorten zijn er?

Waarvoor dient een metaaldetector?

Een metaaldetector is een elektronisch instrument dat in staat is om niet-zichtbare metalen in de bodem, in het menselijk lichaam of in een ander voorwerp op te sporen.

De Amerikaanse uitvinder Graham Bell, die ook 's werelds eerste telefoonmaatschappij oprichtte, ontwikkelde in 1881 een eerste prototype van een detectiesysteem voor metalen. Dit prototype moest dienen om... de kogel in het lichaam van de vermoorde Amerikaanse president James Garfield op te sporen!

De eerste draagbare versie van het systeem werd ontworpen door de Duits-Amerikaanse ingenieur Gerhard Fischer in 1931. Tegenwoordig worden metaaldetectietoestellen massaal ingezet bij de beveiliging van openbare gebouwen, bijvoorbeeld in luchthavens. De toestellen moeten in dit geval wapens opsporen in de kledij of bagage van mensen.

Een andere veel voorkomende toepassing is het opsporen van mijnen in oorlogsgebieden. Metaaldetectiesystemen die auto's en fietsers waarnemen op kruispunten, worden gebruikt om de verkeerslichten te regelen.

Talrijke hobbyisten gebruiken dagelijks metaaldetectieapparaten om bijvoorbeeld oude munten, sieraden, wapens en insignes op te sporen in de bodem. 

Hoe werkt een metaaldetector?

De werking van een detectiesysteem voor metalen is gebaseerd op elektromagnetische inductie. Als een wisselstroom door een spoel wordt gestuurd, wekt de spoel een elektromagnetisch veld op. Wanneer een metalen voorwerp in de buurt komt van dit elektromagnetische veld, ontstaan er zogenaamde wervelstromen in het metaal. Deze wervelstromen wekken op hun beurt een (kleiner) elektromagnetisch veld op, dat door een andere spoel kan worden opgepikt.

Bij een detector voor metalen is het de zendspoel die het elektromagnetisch veld opwekt en uitstraalt naar metalen voorwerpen in de omgeving. Als er een metalen voorwerp in de buurt is, zal de kleinere ontvangstspoel het elektromagnetische veld van de wervelstromen oppikken. De sterkte van dit ontvangen signaal wordt weergegeven door een geluidssignaal, of op een visuele manier. 

Welke types detectors bestaan er?

Detectiesystemen voor metalen kunnen ingedeeld worden in een aantal soorten. We bespreken hieronder alleen de draagbare types die door beveiligingsagenten of hobbyisten gebruikt worden.

Een handdetector: deze bestaat uit een handgreep en een kleine sonde. Dit soort detector wordt het meest gebruikt door beveiligingsagenten in openbare gebouwen. De detector geeft een akoestisch signaal, soms gecombineerd met een optisch signaal (leds).

Een metaaldetectietoestel met een ringvormige sensor: dit model wordt door ontmijningsdiensten en hobbyisten gebruikt om metalen op te sporen in de bodem.

Het model bestaat uit een ringvormige zend- en ontvangstspoel die enkele centimeter boven de grond wordt gehouden, en een lange steel met aan het uiteinde een handgreep. Aan het uiteinde bevindt zich de elektronische unit. Deze unit produceert een geluidstoon bij detectie van een metalen voorwerp.

Vaak beschikken deze units over een display waarop de diepte van het voorwerp in de bodem kan afgelezen worden.

De gevoeligheid van de detectors

Afhankelijk van de sterkte van het elektromagnetisch veld dat de zendspoel uitstraalt, kunnen metalen voorwerpen worden opgespoord tot een bepaalde diepte in de bodem. De maximale zoekdiepte kan variëren van zo'n 15 centimeter tot meer dan 200 centimeter.

De weergave van het ontvangen signaal

Vrijwel alle metaaldetectoren geven een akoestisch signaal op het ogenblik dat ze een metalen voorwerp waarnemen. Sommige modellen zijn uitgerust met een hoofdtelefoon om het geluid beter te kunnen horen in een lawaaierige omgeving.

De duurdere detectiesystemen geven het ontvangen signaal ook visueel weer. Dit kan op analoge wijze met een zogenaamde VU-meter, waarbij de uitslag van de wijzernaald een maat is voor de signaalsterkte. De sterkte van het ontvangen signaal kan ook digitaal weergegeven worden op een LCD-display, of met behulp van leds.

Naar boven