Lichtmeters Belichtingsmeters

Fotometrie betreft de meting van zichtbaar licht zoals waargenomen door het menselijk oog. Het houdt ook rekening met de variërende gevoeligheid van het oog voor licht van verschillende golflengten binnen het spectrum. Aangepast aan heldere omstandigheden, is het oog het meest gevoelig voor groengeel licht op 555 nanometer. Licht met dezelfde stralingsintensiteit bij andere golflengten heeft een lagere lichtsterkte. De reactie van het menselijk oog beschrijft een curve en is een gedefinieerde standaard als een helderheidsfunctie.

In de fotometrie is de lichtsterkte een maat voor het golflengtegewogen vermogen dat een lichtbron in een bepaalde richting per eenheid van ruimtehoek uitzendt. Het is gebaseerd op de luminositeitsfunctie, een gestandaardiseerd model van de spectrale gevoeligheid van het menselijk oog. De SI-eenheid van lichtsterkte is de candela (cd).

Deze lichtopbrengst is de maatstaf voor het waargenomen vermogen van het licht. Het verschilt van de stralingsstroom, de meting van het totale vermogen van elektromagnetische straling, waaronder infrarood, ultraviolet en zichtbaar licht. In de praktijk wordt de lichtstroom aangepast aan de uiteenlopende gevoeligheid van het menselijk oog voor verschillende golflengten. De SI-eenheid van lichtstroom is lumen (lm).

De verlichtingssterkte is de totale lichtstroom die op een oppervlak per oppervlakte-eenheid valt. Het is een maat voor de hoeveelheid invallend licht die het oppervlak verlicht, waarbij de golflengte wordt gewogen door de helderheidsfunctie om te corresponderen met de menselijke waarneming van helderheid. In afgeleide SI-eenheden worden deze gemeten in lux (lx) of equivalent in lumen per vierkante meter.