JavaScript is niet actief in uw browser. Hierdoor mist u handige zaken, zoals onze uitgebreide zoekfunctie en reviews.
{{#unless user.loggedIn}} {{#xif " digitalData.page.category.pageType !== 'checkout_confirmation' " }}
{{/xif}} {{/unless}}
header.png

Blog Namibië

Hallo iedereen,

Welkom op mijn Blog. De aankomende twee maanden ben ik in Otjiwarongo (Namibië), ondersteund door Conrad, om workshops te geven aan studenten op het gebied van elektronica en probleem oplossend denken. Ik zal regelmatig, mits de verbinding goed is, blogs & vlogs online zetten.

Als jullie vragen hebben hoor ik het graag!

Groetjes Heleen

afrika_arduino.jpg
innoman_tekkies.png

 

week 0.png

Een workshop in Afrika? Wat ga ik nou doen?

heleen.jpg

Beste lezer,

Welkom bij mijn blog. (Ok, dit is de laatste keer dat ik zo ga beginnen.) Zoals jullie in het filmpje kunnen zien heb ik mij de laatste maanden beziggehouden met het opzetten van een workshop in probleem oplossend denken en elektronica die ik wil geven in Namibië, en het is zover!

Onderhand ben ik aangekomen bij Young Africa Namibia, die een centrum heeft in Otjiwarongo. Hier ga ik de komende tijd twee workshops geven. Via deze blogs kunnen jullie bijhouden wat zich afspeelt in mijn workshops en hier in Otjiwarongo, Namibië. Ik zal jullie introduceren in de inhoud van de workshops en een kijkje geven in de reacties van de studenten op de methodes en de technologie.

Als jullie vragen hebben, stel ze dan vooral in een comment hieronder, dan kan ik reageren.

Heel veel lees plezier!

Heleen


week1.png

In de rij staan voor water

Gisteren heb ik mij allereerste workshop les gegeven! Een spannende ervaring gezien ik niet veel doceer ervaring heb. De participanten van mijn workshop zijn deze keer studenten van de opleiding tot zonnetechnologie installateur die op 1 februari ’16 zijn begonnen aan hun opleiding. Veel ervaring met technologie hebben ze nog niet, ze beginnen ook net aan hun opleiding.

In het filmpje in mijn eerste blog post leg ik uit dat ik probleem oplossende methodes wil verrijken met kennis over tinkering. Zo hoop ik mijn participanten niet alleen handvaten te geven om hun problemen te identificeren en die te kunnen analyseren, maar ook de technische kennis te geven om er dan ook iets voor te bouwen.

week1_afbeelding.jpg
De cyclus van productontwerp. (met Uanjanda, Hendrico, Petrus en mezelf)

Mijn eerste les was gefocust op problemen, het identificeren van problemen. Omdat ik ze niet een set problemen wilde geven waar zij dan mee aan de slag zouden gaan, was hun eerste opdracht het zoeken van problemen in hun omgeving. Dit heb ik geïntroduceerd door voorbeelden te geven van kleine problemen die op een technische manier opgelost zijn:

  • Een luie student die niet vanaf zijn bed bij zijn lichtschakelaar kan, en dus een apparaatje bouwt wat herkent wanneer hij twee keer klapt en dan het licht aan of uit zet
  • Een zonnepaneel die niet optimaal benut wordt omdat de zon draait, maar het paneel niet. Hiervoor hebben zij zonnepanelen gemaakt die voorzien worden van een motortje die ze met de zon mee laat draaien.

Dit vonden ze leuke voorbeelden en na 45 minuten zelf op zoektocht uit te zijn gegaan kwamen ze met allemaal eigen problemen. Veel dingen als een automatische dweil zodat je zelf niet hoeft te dweilen, of iets vergelijkbaars voor koken. Ook over auto’s werd veel gezegd, iets wat automatisch de deuren voor je opent als je eraan komt, of de auto voor je start.

Een leuk voorbeeld vond ik een groepje dat kwam met een website waar je je water kunt kopen. Ze werken hier met een prepaid systeem voor stroom en water. Voor stroom kan je naar bijna elke supermarkt gaan en daar opwaardeer codes kopen, voor water ga je naar het lokale gemeentekantoor waar je bij een loket meer water kan kopen. Het nadeel was dat je dan lang in de rij moest staan, en dat je dat alleen in openingstijden kon doen. Dus als je water midden in de nacht op was, kon je de volgende dag om 08.00 pas weer water gaan halen. Hiervoor kwamen zij dus met een website waar je water kon kopen.

Zoals je misschien al wel is opgevallen, is dit niet echt een probleemomschrijving. Dit is de eerste valkuil waar veel mensen in vallen. Als je op zoek bent naar problemen, ga dan ook echt op zoek naar het probleem, en wacht met het bedenken van oplossingen. In dit geval zitten er namelijk meerdere problemen in:

  • Het in de rij moeten staan om water te halen
  • Alleen water kunnen kopen tijdens openingstijden
  • Werk (of iets anders) missen omdat je in de rij staat om water te halen
  • Naar een gemeentekantoor moeten om water te halen
  •  …

Met hun oplossing hebben zij veel van hun problemen al aangestipt, maar hierdoor is het niet meteen de perfecte oplossing. Doordat ze niet naar hun probleem hebben gekeken en alle deelproblemen hebben bekeken konden zij bijvoorbeeld niet beantwoorden welke van de deelproblemen nou het belangrijkste was.

Dus, les 1, als je op zoek bent naar problemen, ga dan ook echt op zoek naar problemen


week2.png

Mensen hebben problemen

Het tweede deel van de les van 2 februari ging over mensen. Een probleem is niks zonder de mensen die dat probleem ondervinden. Dit was ook de tweede opdracht die de studenten kregen. Ze hadden al een lijst met een aantal problemen erop, nu was de uitdaging om een van die problemen te pakken en op zoek te gaan naar iemand die dat probleem ondervind. Ik moedigde ze aan om uit te zoeken in welke situatie die persoon zich bevind als hij/zij dat probleem ervaart, en hoe hij/zij daar op dit moment mee omgaat. Ook nodigde ik de studenten uit om de persoon die ze gingen interviewen te vragen naar mogelijke oplossingen van dit probleem. 

week_2_afbeelding.jpg
Ook hebben we kort aandacht besteed aan de Arduino (met Uanjanda, Devin, Ndjessee en Jonathan)

Ik zal verder gaan met het probleem wat in mijn vorige blog is besproken: het kopen van water.

De studenten die dit hadden bedacht zijn op zoek gegaan naar iemand op straat, die ze nog niet kende, en hebben deze aangesproken en het probleem besproken. Degene die ze interviewden vond het inderdaad erg vervelend om lang in de rij te staan voor water, ook omdat dit vaak ongelegen uitkwam en het veel tijd koste wat hij anders in werk had kunnen stoppen. Mijn studenten hebben toen hun idee (een website waar inwoners via hun mobiel of via een computer water kunnen kopen) voorgesteld aan degene die geïnterviewd werd. Hij was erg enthousiast over het idee en moedigde hun aan om hieraan te gaan werken.

Hierin waren de studenten erg enthousiast aan de slag gegaan en hadden erg hun best gedaan met de opdracht, en er was ook iets leuks uitgekomen. Alleen zijn ze wel in een valkuil gestapt die erg moeilijk is om te ontwijken.

Als je op zoek bent naar een probleem, en de oorzaken van dat probleem, is het erg belangrijk om niet meteen met een idee voor een oplossing te komen. Natuurlijk kan dit een hele handige manier zijn om dit te bespreken, maar alleen als je het als onderdeel van de discussie gebruikt.

Zoals mijn studenten hierboven hun idee hebben voorgesteld aan degene die zij aan het interviewen waren, zal bijna niemand er feedback op gaan geven. Als zij eerst diegene hadden gevraagd om met eigen ideeën te komen, en daarna hun idee als tegenvoorstel hadden gegeven, was er en situatie ontstaan waarin zij al hun ideeën konden vergelijken. In deze situatie kunnen alle ideeën worden geanalyseerd en tegenover elkaar gezet worden. Als je, zoals zij deden, jouw idee introduceert als de oplossing, dan creëer je niet een situatie waarin deze discussie op gang komt.

Het nadeel van deze manier van discussiëren is dat het een grote mogelijkheid is dat je niet achter alle oorzaken van een probleem komt. Dit is een nadeel omdat meeste mensen wel ongeveer weten wat hun dwars zit, maar niet precies of volledig. Het is aan jouw als onderzoeker de taak om niet alleen naar de oppervlakkige oorzaken te kijken, maar ook naar de oorzaken die je alleen vind als je tussen de regels door leest en objectief kijkt naar de situatie waarin het probleem voorkomt.

Dus, geef je probleem de ruimte om zich te ontwikkelen als probleem. Het is belangrijk om de tijd te nemen om het probleem en de mensen die dit probleem ervaren van alle kanten te bekijken voordat je de stap maakt naar het verzinnen van oplossingen voor dit probleem. Hier zal de volgende blog over gaan. 


week3.png

Arduino - beginnen

In mijn workshop wissel ik conceptuele lessen over probleem oplossende methodes af met praktische lessen. Hiervoor heb ik gekozen om met de Arduino te werken. De Arduino is een microcontroller, en hele kleine computer. Het kan verrassend veel voor zo’n klein apparaatje.

Allereerst wil ik zeggen er heel veel makkelijke(re) manieren zijn om te beginnen met je eigen elektronica bouwen. De MaKey MaKey is een apparaat wat je helpt om toetsen aan te sturen met allerlei apparaten. Dit is erg leuk voor kleinere projecten waarbij je heel weinig wilt programmeren. Een stapje moeilijker is littleBits, hier ga je al aan de slag met het gebruiken van sensoren om outputs te veranderen. LittleBits is een erg leuke manier om te beginnen met elektronica, het geeft je de ruimte om rustig te wennen aan hoe je circuits bouwt en met componenten werkt. De reden waarom ik niet gekozen heb voor littleBits in mijn workshop is omdat littleBits eigenlijk alleen goed werkt met littleBits, de mogelijkheden met littleBits zijn beperkt aan de bits die je hebt.

Arduino is niet het makkelijkste om mee te beginnen, maar de mogelijkheden die je hebt met Arduino zijn bijna oneindig (afhankelijk van je kennis en budget). Je bent nauwelijks beperkt met wat je erop kan aansluiten. Ook kan je overal aan componenten en uitbereidingen komen, ze hebben erg hun best gedaan om gebruikers niet te beperken.

Als je wilt leren werken met Arduino heb je veel mogelijkheden. Zelf heb ik gekozen om de Arduino Starter Kit te gebruiken. In deze kit zit een boek met 15 projecten en alle componenten die je nodig hebt om deze 15 projecten te maken. Het pakket is een beetje prijzig, zeker omdat je pakketten zonder boek voor rond de 40 euro kan krijgen. Ik heb dit pakket gekozen omdat het boek erg fijn is, zeker hier in Afrika waar je toch niet altijd op stroom en op internet kan vertrouwen. Daarnaast vind ik het heel fijn dat je zeker weet dat je alles in het boek kan maken met dat pakket, als je een los pakket koopt zal je altijd moeten checken of je wel alles in huis hebt voor het project waar je aan wil beginnen.

Als je liever niet dit pakket koopt, zijn er heel veel andere boeken waar je naar kan kijken. Deze boeken variëren in moeilijkheid, snelheid, kwaliteit en het niveau van kennis wat ze al verwachten van de lezer. Een boek wat meer op de details ingaat en grotere en ingewikkeldere projecten aansnijdt is Arduino Projects. Dit boek, en veel van de elektronica die we nodig zouden hebben om de projecten te maken, heb ik ook meegenomen naar Young Africa.

Ook is het internet een goede vriend als je aan de slag gaat met Arduino, arduino.cc heeft een forum waar veelvoorkomende problemen vaak al een keer zijn besproken, en daarnaast een grote actieve ledenbasis die graag helpen als je toch vast komt te zitten. Ook kan je op arduino.cc uitleg vinden over de functies die je kan gebruiken in de programmeer omgeving van Arduino.

In mijn lessen ben ik begonnen met klassikaal bespreken hoe je met de Arduino een LEDje kunt laten knipperen, het circuit en de code die je nodig hebt. Waarna mijn studenten zelf aan de slag gingen met projecten 2, 6 en 8 uit het boek. Projecten 2 en 8 zijn goed om te oefenen met programmeren, en 6 is een leuke oefening met andere componenten. Wees vrij om alle projecten die je leuk lijkt uit te proberen!

week_3_afbeelding.jpg
Nelago en Keros hebben hun eerste project af!

Heel veel plezier met je eerste projecten!

week4.png

Brainstormen

Brainstormen is iets waar niet vaak niet genoeg tijd aan wordt besteed. Dit merk ik ook heel erg bij mezelf. Zeker als je bezig bent met projecten die strakke deadlines hebben en het veel tijd kost om het allemaal in elkaar te zetten ben ik vaak geneigd om zo snel mogelijk aan de slag te gaan.

Snel aan de slag gaan is niet erg, maar niet de tijd nemen om te brainstormen, dat kan wel grote gevolgen hebben. 

week_4_afbeelding.jpg
Brainstormen is ook gezellig (met Jonathan, Uanjanda, Emilia, Maria, Junior, Keros, Nelago, Guardiallo, Devin en Ndjessee).

Vaak heb je als je aan een probleem begint te werken al een eerste gevoel van welke kant de oplossing op zal gaan. Hier heb ik ook in een eerdere blog aandacht aan besteed. Toen heb ik gewaarschuwd dat als je daar aan toegeeft, je eerder in de valkuil loopt om niet volledig je probleem te doorgronden. In dit stadium mag je dit gevoel gebruiken, maar neem de tijd om ook andere mogelijkheden uit te proberen.

In mijn eerste jaar op de universiteit kregen wij een ongelofelijke rotopdracht van onze docent. Hij vroeg om 100 combinaties van een stoel en chocola. Probeer het zelf maar een keer, het is echt moeilijker dan je denkt! Dit voelde ongelofelijk nutteloos en compleet gestoord. Ook omdat wij er uren over deden om aan de 100 oplossingen te komen. Maar het had een doel. Brainstormen heeft een best wel specifiek aantal fases namelijk waar je doorheen gaat, en deze opdracht doelde erop om ons te laten voelen hoe die fases gaan. Je begint met een fase waarin je met alle voor de hand liggende mogelijkheden komt. Een stoel gemaakt van chocola, een stoel met een armleuning met een opbergvakje voor chocola, etc. Dit duurt even en dan kom je met iets betere ideeën. Dit duurt helaas niet lang, al snel ben je door je aardige ideeën heen en beland je in een dal. In het dal is het erg moeilijk om niet op te geven, je hebt het idee dat je geen ideeën meer kan genereren, en wat je net bedacht heb is ook wel ok. Hier is het doorbijten geslagen. Hierna kom je namelijk in een hoge piek. Je word dan beloond voor al je geduld en harde werken met bijzondere ideeën. Ideeën die alle mogelijke aspecten van je probleem combineren en oplossen.

Dit is waar je voor werkt, voor die bijzondere ideeën. Het is niet altijd dat je in die piek terecht komt, soms is het dal te diep, of ben je op zoek naar iets wat nog ongrijpbaar is. Dit kan, mijn tip, probeer het een andere keer nog eens. Probeer het een keer met andere mensen erbij die input leveren, of met een biertje of een wijntje erbij.

En bedenk altijd, ook de ideeën die roze olifanten, eenhoorns en regenboogeekhoorns bevatten kunnen leiden tot iets. Brainstormen gaat om het genereren van ideeën, zo veel mogelijk uiteenlopende ideeën. Later ga je kijken naar alles wat er niet realistisch of onmogelijk aan is, maar tijdens het brainstormen is daar geen ruimte voor. 

week5.png

Nu heb je je ideeën, en nu?

Mijn studenten waren niet erg blij met de opdrachten die ik ze had gegeven. 100 ideeën genereren vonden ze erg lastig, en dat is het ook echt! En nu dan, nu heb je je 100 ideeën, sommigen erg leuk, en sommigen absurd en raar. Dat is wanneer je het terug gaat brengen naar ongeveer 5 ideeën, ideeën die het probleem volledig oplossen (of zo volledig mogelijk oplossen) en realistisch zijn.

Het lijkt raar om eerst 100 ideeën te genereren om daarna het terug te brengen tot vijf, maar met je honderd ideeën neem je de ruimte om alle mogelijkheden uit te zoeken voordat je keuzes gaat maken. Zonder te weten waar je allemaal uit kan kiezen, kan je erg makkelijk kiezen voor het eerste wat in je opkomt. Dit hoeft niet altijd een goede of volledige oplossing te zijn.

De volgende stap, nu je je top 5 hebt, is er eentje kiezen die je kan maken. Dit is vaak relatief eenvoudig. Streep degene weg die je niet kan betalen, of bij verre na niet de vaardigheden voor hebt om te maken (bedenk je altijd wel dat je veel kan leren!), of kombineer je oplossingen, en kom zo tot een oplossing waar je graag mee wilt werken.

Nu ga je technisch aan de slag, je zult moeten gaan kijken hoe je van je oplossing iets kan maken. Dit betekend dat je tot in detail moet weten hoe en wat er moet gebeuren. Dit verschilt natuurlijk voor elk project en persoon, maar een makkelijke eerste stap is jouw oplossing bekijken vanuit het oogpunt van de gebruiker. Begin bij het begin, hoe komt jouw gebruiker voor het eerst in aanraking met jouw oplossing? Wat moet hij/zij daar voor doen? Welke handelingen moet jouw gebruiker doen? Etc.

Door dit allemaal uit te werken krijg je langzaam een idee van hoe je apparaat eruit moet komen te zien en wat die allemaal moet kunnen doen. Dit is wanneer je op zoek gaat naar de technische componenten die je nodig heb om het allemaal in elkaar te zetten. Als je dit hebt, en het hebt aangesloten ga je kijken naar je code. De code zorgt ervoor dat jouw apparaat precies doet wat je wil dat die doet. 

week_5_afbeelding_1.jpg
De keuze die wij hier hebben, dankjewel Conrad!

Om dit makkelijker te maken heb ik mijn studenten aangeraden om te beginnen bij een voorbeeld code van een van de moeilijkere onderdelen. Een van mijn groepjes wilde werken met een LCD scherm, dus heb ik hun aangeraden te beginnen met het project in de Arduino Starter Kit die gebruik maakt van het LCD scherm. De code om dat project te maken is dan al gegeven, dan heb je een basis en hoef je alleen je basis nog aan te passen. Dit is een stuk makkelijker dan volledig zelf verzinnen hoe en wat. Zij hebben uiteindelijk iets gemaakt dat je door op verschillende knoppen te drukken verschillende teksten kon laten zien op het scherm, dit werkte uiteindelijk zonder problemen. 

week_5_afbeelding_2.jpg
Puzzelen met nieuwe componenten is erg moeilijk (Nelago en Ndjessee)

Wel is het erg moeilijk om een code genoeg te begrijpen om er dingen in aan te kunnen passen, het enige wat ik hierover kan zeggen is: oefenen. Door veel code te lezen en zelf veel te programmeren kom je op een gegeven moment op een punt waarop je code kan lezen, door alleen naar de code te kijken kan je dan voorspellen wat wat doet. Dit maakt het een stuk makkelijker en sneller om door te hebben welk deel van de code je nodig hebt om je oplossing te bouwen.

Heel erg veel plezier ermee!

week6.png

Pitchen

Dan kom je op het punt dat je iets hebt gebouwd wat een probleem oplost. Het hoeft niet perfect te zijn, zolang je maar kan laten zien hoe het ongeveer gaat werken. Professionelen zullen het altijd beter kunnen maken dan jij, maar dat is ook niet het doel. Het doel is om jouw idee te laten zien.

De oplossing die gebouwd is hoeft ook nog niet af te zijn. Het is een ‘proof of concept’ wat gebruikt wordt om het concept uit te leggen. Hier geldt, fake it till you make it. Zolang het kan laten zien wat je wil bereiken hoeft het niet zo te werken, voel je vrij om het te versimpelen, zolang het wel je oplossing duidelijk naar voren brengt. 

week_6_afbeelding.jpg
Devin en Ndjessee zijn trots op hun ‘proof of concept’.

En dan is het aan jou om erop uit te gaan. Dit is echt zo simpel, maar het is ontiegelijk moeilijk. De truc is, gewoon doen. Zelf had ik een half af idee voor een workshop die ik graag in Afrika wilden geven, en daar had ik veel (dure) elektronica voor nodig. Dus ik ben op zoek gegaan naar bedrijven die misschien mij die elektronica wilden sponsoren in ruil voor iets als blogs of vlogs of iets anders wat ik aan kon bieden vanuit Afrika. En zo lees je nu ook mijn blog. :)

Als je jouw probleem en oplossing wilt gaan pitchen aan iemand anders is het erg belangrijk dat je de volgende punten volledig beantwoord:

  • Wat is jouw probleem?
  • Waarom is dat probleem belangrijk?
  • Wat is jouw oplossing?
  • Hoe werkt jouw oplossing?
  • Hoe lost jouw oplossing het probleem op?
  • Wat wil je van degene aan wie je het pitcht?

Hou het simpel en direct, probeer niet te veel uit te wijken van deze punten. Vaak is dit namelijk wat iemand wil weten.

Ook is het erg belangrijk dat je weet aan wie je het pitcht, en ook dat die persoon je juiste persoon is voor je pitch. Voor mij was het zo dat ik via mijn studievereniging contact kreeg met de persoon die de sponsoring regelden vanuit Conrad voor activiteiten van mijn studievereniging, dan weet je dat je goed zit. Oh, en ook al zijn ze niet je doelgroep, vrienden en ouders zijn vaak gewillige slachtoffers en een kritisch publiek als je je pitch wilt oefenen. 

week7.png

Projecten - 1 

Ok, de deelnemers aan mijn workshop hebben dus ideeën gepitcht. Maar wat voor een ideeën kwamen ze mee aan zetten? Ik ga ze kort samenvatten in een aantal blogs. Bedenk je wel, dit is duidelijk voor hun doelgroep hier in Otjiwarongo, Namibië, niet ergens in Nederland.

Water

Mensen hebben hier in Otjiwarongo een prepaid water systeem. Elk huishouden heeft een token, hiermee kunnen ze naar een loket bij het gemeentekantoor gaan en er een bedrag aan water opladen waarmee ze dan thuis water kunnen tappen. Een vergelijkbaar systeem hebben ze ook voor stroom.

Het probleem hiermee is dat mensen als hun water op is naar een loket moeten om dit op te laden. Dit kan alleen bij een aantal plekken, wat leidt tot lange wachttijden. Ook zijn de loketten alleen tijdens werktijden open, wat moeilijk is voor veel mensen omdat ze ook gewoon moeten werken. Dit levert een situatie op waarin mensen alleen tijdens werktijden water kunnen halen, en daarvoor lang in de rij moeten staan terwijl ze eigenlijk op hun werk moeten zijn.

De oplossing bedacht door mijn studenten is een systeem waarbij elk huishouden een code heeft en een pincode (gelinkt aan een bankrekening). In de winkels door de stad heen zijn kleine apparaten, waar je je code kunt intoetsen, kunt kiezen voor hoeveel geld je water wilt halen, en dit dan via je pincode kan bevestigen. Ook is dit uit te bouwen met een mobiel systeem, waarbij je je gegevens kunt smsen en via een sms dus water aan kunt schaffen. 

week_7_afbeedling.jpg
Jonathan, Guardiallo en Uanjanda met hun project, als demo hadden zij een opzetje gemaakt voor het apparaat waar je dus met je code en pincode kon kiezen voor hoeveel geld je water wilde halen.

week8.png

Projecten - 2

In de vorige blog een eerste kijkje in de projecten van de deelnemers van mijn workshop. Hier de andere twee projecten die mijn studenten hadden bedacht.

Lange afstanden

In Nederland is het al heel erg ver als je van Enschede naar Delft gaat, en reisje die ik vaak maak, maar hier zijn dat soort afstanden echt heel weinig. Je doet er ongeveer drie uur over om van Otjiwarongo naar de hoofdstad te rijden, en tussendoor kom een stad tegen. Verder is er niks, grote open velden. Mensen die hier in dorpen buiten de stad wonen moeten dus ook vaak lange afstanden afleggen om boodschappen en dergelijke te doen.

Het afleggen van deze lange afstanden kost veel geld, mensen hebben vaak geen auto en moeten een taxi betalen, en neemt veel tijd in beslag. Hiervoor hebben mijn studenten een bestel systeem bedacht. Mensen kunnen hun bestelling sms’en naar de supermarkt. De supermarkt verzamelt dan de bestellingen en rijdt deze dan gezamenlijk uit naar de verre locatie. Als klant betaal je wel voor deze service, maar alleen voor de ruimte die jouw bestelling opneemt, wat minder is dan wat je voor een taxi betaald. 

week_8_afbeelding_1.jpg
Keros en Nelago laten hun demo zien, het scherm wat in de supermarkt voor de manager te zien is met de bestellingen daarop.

Licht tijdens een stroomuitval

De stroom valt hier wel eens uit, dit kan tot gevaarlijke situaties leiden in de armere buurten waar er veel zonder licht minder sociale controle is op de weg en wat er daar allemaal gebeurd. Deze groep studenten heeft geprobeerd hier iets voor te verzinnen.

Hun project is gecentreerd rond zonnepanelen, dit is een grote investering, maar dit is het erg waard op de lange termijn. Deze zonnepanelen zullen overdag de lampen laten branden, en daarnaast batterijen opladen. Deze batterijen zullen dan ’s avonds de lampen laten branden. Dit systeem is simpel en doeltreffend, je hebt misschien wel helemaal geen centraal stroomnetwerk meer nodig. 

week_8_afbeelding_2.jpg
Devin en Ndjesee met hun demo met zonnepanelen die LED’jes kunnen laten branden, en een batterij die dit kan.